Een label van liefde

“Mijn buren zijn mijn familie”, zegt Gül. “Ik kan iedereen bellen als ik iets nodig heb en zij mij ook. Wij zijn er voor elkaar.” Dat merkte ze zelf toen ze na een operatie niet voor haar vier kinderen kon koken. “Toen kwamen moeders uit de wijk eten brengen. Ook vrouwen die ik niet zo goed kende. Maar zij kenden mij van de kiosk. Daar krijg ik echt kippenvel van. Dat is voor mij West.”

Meer dan cijfers

Dat beeld van Tilburg-West staat volgens Koj nogal eens tegenover het beeld van buitenaf. “Wijken als deze krijgen al snel een labeltje. Dan kijken we naar cijfers en zien we een wijk die onder het stedelijk gemiddelde scoort. Natuurlijk zijn er dingen waar we in West met elkaar aan moeten werken. Maar er is hier ook heel veel samenhorigheid. Sociale contacten die je niet in de statistieken terugziet, maar die wel ontzettend waardevol zijn.”

Gewoon beginnen

Die samenhorigheid kreeg een zichtbare plek in het Westerpark. Het idee voor Kiosk Hartje West ontstond bij Gül en andere vrouwen uit de Ouderkamer van Kindcentrum Hubertus. “Wij bewoners wilden een plek in de buurt waar we rustig kunnen zitten, een kop koffie drinken en elkaar ontmoeten. Waar de kinderen kunnen spelen en mensen met verschillende culturen en achtergronden bij elkaar komen. Waar iedereen zichzelf kan zijn.”

Toen Koj Gül ontmoette, zag ze meteen de kracht van het idee. “Er was zó’n drive vanuit die groep moeders! Er waren in die tijd al allerlei plannen voor het park, onder andere om het veiliger en aantrekkelijker te maken. Toen dacht ik: kunnen we die wensen niet bij elkaar brengen en gewoon beginnen?”

“Je kunt hele beleidsnota’s schrijven over veiligheid en ontmoeting. Je kunt het ook gewoon dóen.”  Koj Koning

Je eigen park beschermen

En dat gebeurde. Inmiddels staat er een mobiele kiosk. En daar gebeurt volgens Koj precies wat op papier soms ingewikkeld klinkt. “Je kunt hele beleidsnota’s schrijven over veiligheid en ontmoeting, maar je kunt het ook gewoon in de praktijk brengen. Als meer mensen elkaar in het park van gezicht kennen, durven ze hun kinderen er weer te laten spelen.” Gül ziet dat elke dag gebeuren. “Er waren jongens waarvan mensen eerst dachten: oeh, wat gaat dat worden? Nu helpen ze met de tafeltjes bij de kiosk. Als er in het park iets vervelends dreigt te gebeuren, zeggen ze: niet doen. Ze voelen: dit is ook van ons, dit moeten we beschermen.”

De koffie is daarbij eigenlijk maar bijzaak. “Ik zeg dat ook tegen de studenten social work en psychologie die bij de kiosk helpen”, vertelt Koj. “Je bent daar niet om een tosti te verkopen. Die tosti is een middel. Het gaat om het gesprek. Met de oudere die behoefte heeft aan een praatje. Of met iemand die even met de ziel onder de arm loopt. Het is een aandachtsplek. Een plek waar je gewoon mag zijn.” “En waar je niets moet”, vult Gül aan.

”Problemen delen, dat is liefde. Als je deelt, wordt het minder.”  Gül Uzun

Super-laagdrempelig

De kiosk is een plek waar mensen gemakkelijk over hun zorgen praten. Voor Gül begint dat met aandacht voor elkaar. “Je kijkt gewoon: wat hebben mensen nodig? Problemen delen, dat is liefde. Als je een probleem deelt, wordt het minder.”

Voor Koj is dat óók brede welvaart. “De kiosk is super-laagdrempelig. Het is een plek waar je gewoon mag zijn.” En daarin zit volgens haar de waarde: “Het gaat niet om euro’s. De waarde zit in wat er tussen mensen gebeurt.”

Kiosk Hartje West is een bewonersinitiatief in het Westerpark in Tilburg-West. Met steun van onder meer de gemeente Tilburg, woningcorporaties Tiwos en WonenBreburg, Kindcentrum Hubertus, de MOM, studenten van Fontys en ContourdeTwern startte in augustus 2025 een mobiele kiosk. Bewoners kunnen er enkele dagen per week terecht voor koffie, iets te eten en vooral ontmoeting. Inmiddels wordt gewerkt aan een semi-permanente kiosk die het hele jaar kan blijven staan. Uiteindelijk moet in het vernieuwde Westerpark een definitieve plek komen.