Ga naar de inhoud
logo Provincie Noord-Brabant (naar homepage)
Bevolkings- en woningbehoefteprognose 2026
  • Home
  • 01. Prognoses vergeleken
  • 02. Geboorte en sterfte in Brabant
  • 03. Binnenlandse en buitenlandse migratie
  • 04. Bevolkingsgroei in Brabant
  • 05. Groei en krimp per gemeente
  • 06. Veranderingen in leeftijdssamenstelling
  • 07. Veranderingen in huishoudenssamenstelling
  • 08. Brabanders met een migratieachtergrond
  • 09. Ontwikkeling van de Brabantse woningvoorraad
  • 10. Wonen met zorg en welzijn

07. Veranderingen in huishoudenssamenstelling


Tot 2050 komen er in Noord-Brabant nog 215.000 huishoudens bij. Vooral het aantal eenpersoonshuishouden neemt sterk toe. Verwacht wordt dat in 2050 van alle huishoudens 42,5% een alleenstaande is. Het aantal oudere alleenstaanden (75+) groeit het sterkst.

Niet alleen naar leeftijd, ook naar huishoudens ondergaat de samenstelling van de Brabantse bevolking de nodige veranderingen. Veranderingen die bovendien sterk met elkaar samenhangen. Het aantal huishoudens zal naar verwachting nog met 215.000 toenemen, tot ruim 1.440.000 in 2050. Dat is een groei van 17,5% (tabel 7.1). Vergeleken met de vorige prognose uit 2023[1] ligt het aantal huishoudens in 2050 zo’n 15.000 hoger.

Klik voor een vergroting (afbeelding: tabel_7-1_huishoudensgroei.png)

Toelichting op tabel 7.1

Huishoudensgroei in Noord-Brabant in de periode 2026 - 2050

Tabel 7.1 Huishoudensgroei in Noord-Brabant in de periode 2026 - 2050 (pdf, 164 kB)

Gebiedsindeling tabel 7.1 (png, 124 kB)

Sterke groei aantal eenpersoonshuishoudens

Groeit het aantal huishoudens in Brabant tussen 2026 en 2050 nog met 17,5%, de bevolking groeit in diezelfde periode met ‘slechts’ 11,5%. De relatief sterkere toename van het aantal huishoudens hangt samen met de vergrijzing en de individualisering. Hierdoor groeit vooral het aantal eenpersoonshuishoudens sterk (figuur 7.1). Tot 2050 komen er ruim 150.000 eenpersoonshuishoudens bij (+33%) op een totale huishoudensgroei van 215.000 (figuur 7.2a).

In 2050 bestaat zo’n 42,5% van alle huishoudens in onze provincie uit een eenpersoonshuishouden. In 2000 lag dat percentage nog op 28% (figuur 7.2b). Tegenover de sterke groei van het aantal alleenstaanden staat een beduidend mindere toename van het aantal (al dan niet gehuwde) paren. Tot 2050 komen er nog circa 44.000 paren bij, een groei van 6,5% ten opzichte van 2026. Toch blijft het aantal samenwonenden in Brabant wel verreweg de grootste huishoudenscategorie. In 2050 valt nog altijd zo’n 50% van de huishoudens onder deze categorie (was 66% in 2000).

De sterke groei van het aantal alleenstaanden is al langere tijd gaande. Zo nam het aantal huishoudens tussen 2000 en 2026 toe met 263.000, waarvan 189.000 (72%) een eenpersoonshuishouden (figuur 7.3a). Ook de komende decennia kan de verwachte huishoudensgroei steeds voor zo’n 70% worden verklaard door het groeiende aantal alleenstaanden (figuur 7.3b en 7.3c)

Klik voor een vergroting (afbeelding: f7-3a_huishoudensgroei.png)
Klik voor een vergroting (afbeelding: f7-3b_huishoudensgroei.png)
Klik voor een vergroting (afbeelding: f7-3c_huishoudensgroei.png)

Stedelijke en landelijke gebieden

Tussen het stedelijk en het landelijk gebied bestaan duidelijke verschillen in huishoudenssamenstelling (figuur 7.4a t/m 7.4c). Zo ligt het percentage alleenstaanden in het stedelijk concentratiegebied – en dan met name in de grote steden[2] – beduidend hoger, terwijl in het landelijk gebied en in de randgemeenten rond de steden (het overig stedelijk concentratiegebied) verhoudingsgewijs juist meer samenwonenden zijn te vinden. Zo is in 2026 ruim 45% van de huishoudens in de grote steden een eenpersoonshuishoudens, terwijl dit percentage in de landelijke regio’s en de genoemde (suburbane) randgemeenten op ‘slechts’ 31,5% à 32,5% ligt, zo’n 13 procentpunten lager dus. In de middelgrote steden[3] is 36% van de huishoudens een alleenstaande.

Klik voor een vergroting (afbeelding: f7-4a_huishoudensontwikkeling_1.png)
Klik voor een vergroting (afbeelding: f7-4b_huishoudensontwikkeling.png)
Klik voor een vergroting (afbeelding: f7-4c_huishoudensontwikkeling.png)

Daarentegen vormen de samenwonenden in het landelijk en meer kleinstedelijk gebied ruim 60% van het aantal huishoudens, maar behoort in de grote steden minder dan de helft van de huishoudens (46,5%) tot deze groep.

De komende tijd zien we zowel in het stedelijk als in het landelijk gebied het percentage alleenstaanden duidelijk toenemen en het percentage samenwonenden juist (verder) afnemen; vergrijzing en individualisering spelen immers overal. Wat de processen van huishoudensvorming betreft, zullen de onderlinge verschillen en verhoudingen tussen de onderscheiden gebiedstypen in grote lijnen echter niet veel veranderen.

Huishoudenssamenstelling op de kaart van Brabant

Lag het aandeel alleenstaanden in onze provincie in 2000 nog op 28,3% (kaart 7.1a), inmiddels is dat percentage opgelopen tot 37,6% in 2025. Daarmee ligt het percentage eenpersoonshuishoudens onder het Nederlandse gemiddelde (33,4% in 2000 en 40,1% in 2025), al zijn de verschillen sinds de millenniumwisseling wel kleiner geworden. Was het verschil in 2000 nog iets meer dan 5 procentpunten, in 2025 is dat gehalveerd tot 2,5 procentpunten om in 2050 uit te komen op een verschil van 1 procentpunt. Wat huishoudenssamenstelling betreft koerst Brabant dus steeds meer af op het beeld voor Nederland als geheel.

Vooral tussen stad en ommeland zijn er grote verschillen in huishoudenssamenstelling. Alleenstaanden vinden we verhoudingsgewijs veel in steden, en vooral in de grotere (studenten)steden. Zo is anno 2025 in Eindhoven liefst de helft (50,2%) van het aantal huishoudens een alleenstaande. Tilburg (47,2%), Breda (44%), 's-Hertogenbosch (41,6%) en Roosendaal (39%) completeren de 'top 5'. In suburbane en landelijke gemeenten ligt het aandeel alleenstaanden doorgaans beduidend lager, met percentages veelal rond de 30% (kaart 7.1b).

Het (kaart)beeld van samenwonenden laat vrijwel het omgekeerde beeld zien, met de hoogste percentages in de meer kleinstedelijke en landelijke gemeenten; in 2000 veelal tussen de 70% en 75% (kaart 7.2a), in 2025 vaak rond de 60%. Daarentegen liggen de percentages samenwonenden in de grote en middelgrote steden beduidend lager. De 'top 5' bij de alleenstaanden heeft de laagste percentages bij de samenwonenden. Het verschil tussen Eindhoven (42,3% samenwonenden) en Alphen-Chaam, de gemeente met het hoogste aandeel samenwonenden in 2025 (66,5%), is ruim 24 procentpunten (kaart 7.2b).

De komende tijd zal zowel in het stedelijk als in het landelijk gebied het percentage alleenstaanden toenemen en het percentage samenwonenden juist (verder) afnemen (kaart 7.1c en kaart 7.2c). Vergrijzing en individualisering spelen immers overal in Brabant. Wat de processen van huishoudensvorming betreft, laten de kaartbeelden wel zien dat de onderlinge verschillen en verhoudingen tussen regio’s en tussen de (groot- en klein)stedelijke en landelijke gemeenten niet veel veranderen.

Alleenstaanden op de kaart van Brabant

Periode 2000

Toelichting op de Kaart

Alleenstaanden in Noord-Brabant  in de periode 2000

Kaart 7.1a - alleenstaanden - 2000 (pdf, 237 kB)

Periode 2025

Toelichting op de kaart

Alleenstaanden in Noord-Brabant in de periode 2025

Kaart 7.1b - alleenstaanden - 2025 (pdf, 147 kB)

Periode 2050

Toelichting op de kaart

Alleenstaanden in Noord-Brabant in de periode 2050

Kaart 7.1c - alleenstaanden - 2050 (pdf, 243 kB)

Samenwonenden op de kaart van Brabant

Periode 2000

Toelichting op de kaart

Samenwonenden in Noord-Brabant in de periode 2000

Kaart 7.2a - samenwonenden - 2000 (pdf, 147 kB)

Periode 2025

Toelichting op de kaart

Samenwonenden in Noord-Brabant in de periode 2025

Kaart 7.2b - samenwonenden - 2025 (pdf, 146 kB)

Periode 2050

Toelichting op de kaart

Samenwonenden in Noord-Brabant in de periode 2050

Kaart 7.2c - samenwonenden - 2050 (pdf, 245 kB)

Huishoudens naar leeftijd

Verdelen we de huishoudens naar leeftijd (van het hoofd van het huishouden), dan zien we dat vooral bij de jongvolwassenen en de ouderen verhoudingsgewijs veel alleenstaanden zijn te vinden (figuur 7.5a). Jongeren die uit huis gaan, wonen eerst een tijdje alleen, al blijven ze de laatste tijd wel weer langer thuis wonen[4]. Ook op hogere leeftijd zien we de percentages eenpersoonshuishoudens (sterk) toenemen; ouderen blijven, na verlies van hun partner, als alleenstaande achter. Vanwege hun hogere levensverwachting geldt dit laatste vooral voor vrouwen.

Gedurende de prognoseperiode wordt vooral bij de middelbare leeftijden een duidelijke groei verwacht van het percentage alleenstaanden. Uitstel van (langdurige) relatievorming en een verdere flexibilisering in relaties[5] spelen hierbij een rol en de tijd dat men – al dan niet tussen twee relaties in – alleen woont neemt toe. Omgekeerd heeft deze groei van het aantal alleenstaanden z’n tegenhanger in de afname van het aantal samenwonenden bij deze leeftijdsgroepen (figuur 7.5b).

Vooral toename alleenstaande ouderen

De verwachte groei van het aantal alleenstaanden (+150.000 tussen 2026 en 2050) komt voor het grootste deel voor rekening van de ouderen (figuur 7.6). Met de vergrijzing neemt het aantal oudere alleenstaanden (65+) tot 2050 toe met 106.000, ruim 60% meer dan in 2026.

Deze groei komt vrijwel volledig op het conto van het sterk toenemende aantal alleenstaande 75-plussers. In omvang groeit deze groep van 102.000 in 2026 naar 196.000 in 2050, een toename van 94.000 (figuur 7.7a). Dat is bijna een verdubbeling (+93%). Naar verwachting is van alle alleenstaanden in 2050 een op de drie (32%) 75 jaar of ouder. Dat was 17,5% in 2000 en een kleine 22% in 2023 (figuur 7.7b).

Dat de komende decennia vooral de hoogste leeftijdsgroepen veruit dominant zijn in de groeicijfers van het aantal alleenstaanden laten ook de figuren 7.8b en 7.8c duidelijk zien. Wat eveneens opvalt in deze cijfers is het substantiële aandeel van de 35- tot 65-jarigen in de groei van aantal eenpersoonshuishoudens, steeds zo tussen de 30% en 40%.

Klik voor een vergroting (afbeelding: f7-8a.png)
Klik voor een vergroting (afbeelding: f7-8b.png)
Klik voor een vergroting (afbeelding: f7-8c.png)

Eenouderhuishoudens en overige huishoudens

Wat het aantal eenouderhuishoudens en het aantal overige huishoudens betreft[6], worden de komende tijd – in absolute zin – maar beperkte veranderingen verwacht (figuur 7.1). Het aantal eenouderhuishoudens groeit nog licht, van zo’n 86.000 in 2023 tot ca. 104.000 in 2050 (+20%).

Het aantal overige huishoudens neemt gedurende de prognoseperiode eveneens licht toe, al blijven de aantallen – een kleine 8.000 in 2050 – beperkt. Tot deze zogenoemde ‘overige huishoudens’ behoren personen die geen partnerrelatie of ouder-kindrelatie hebben, maar wel een gezamenlijk huishouden voeren. Voorbeelden hiervan zijn studenten die gezamenlijk een huishouden vormen of twee broers of zussen die samen in een huis wonen.

Bevolking in instellingen en tehuizen

Ten slotte zijn er personen die wonen of verblijven in instellingen en tehuizen. Deze personen vormen geen zelfstandig huishouden en zijn daarom ook buiten de berekening van de woningbehoefte gehouden. Momenteel omvat deze groep in Brabant ongeveer 41.500 mensen. Ondanks de sterke vergrijzing zal dat aantal de komende decennia naar verwachting niet veel verder toenemen. Dit betekent dat er in de prognose en bij de vooruitberekening van de vraag naar nieuwe woonruimte van uitgegaan is, dat een steeds groter deel van de oudere leeftijds- en huishoudensgroepen – ook als er zorg nodig is – zelfstandig zal blijven wonen[7].

Met het oog op de sterke groei van het aantal (alleenstaande) ouderen en de hiermee samenhangende toename van het aantal huishoudens met een zorgvraag, zal er de komende tijd meer aandacht moeten zijn voor het realiseren van nultredenwoningen, geclusterde woonvormen en zorggeschikte woningen[8]. Met name ‘tussen thuis en verpleeghuis’ is er meer en meer behoefte aan nieuwe woonconcepten, zoals kleinschalige initiatieven van particulieren, collectieven en (sociale) ondernemers voor groepswonen en (nieuwe) woonvormen van en voor ouderen. Zorg- en welzijnsaspecten spelen hierbij onlosmakelijk een grote rol.

Steeds kleinere huishoudens

Doordat vooral het aantal alleenstaanden sterk groeit, neemt het gemiddeld aantal personen per huishouden de komende decennia verder af. Telt een Brabants huishouden in 2000 nog iets meer dan 2,4 personen, in 2050 is de gemiddelde huishoudensgrootte[9] naar verwachting teruggelopen tot 2,04. In het stedelijk gebied loopt de huishoudensgrootte terug van 2,33 aan het begin van deze eeuw naar 2,0 in 2050, waarbij de grote steden in 2050 op een grootte ruim onder de 2,0 uitkomen (1,9). In het landelijk gebied liggen deze cijfers op 2,61 in 2000 en op 2,16 halverwege deze eeuw (figuur 7.9).

Voetnoten

[1]

De bevolkings- en woningbehoefteprognose Noord-Brabant - actualisering 2023. Gedeputeerde Staten van Noord-Brabant, november 2023.

[2]

Tot de grote steden zijn gerekend: Breda, Eindhoven, Helmond, 's-Hertogenbosch en Tilburg.

[3]

Tot de middelgrote steden zijn gerekend: Bergen op Zoom, Maashorst, Meierijstad, Oosterhout, Oss, Roosendaal en Waalwijk.

[4]

- Minder starters op woningmarkt; 25- tot 35-jarigen wonen vaker thuis. CBS, 24 april 2026

- Ruim kwart thuiswonende jongeren wil uit huis maar kan geen woning vinden. CBS, 17 april 2025.

[5]

Lenny Stoeldraijer e.a. (2024). Huishoudensprognose 2024-2070: bijna 10 miljoen huishoudens verwacht in 2070. CBS, Statistische Trends, 17 december 2024.

[6]

In figuur 8.1 zijn de eenouderhuishoudens en de overige huishoudens samengevoegd tot één categorie. De eenouderhuishoudens vormen hierbinnen (met een aandeel van bijna 95%) verreweg de grootste groep.

[7]

De in de prognose vrijwel constant veronderstelde omvang van de bevolking in instellingen en tehuizen hangt samen met het door de overheid gevoerde en verder te ontwikkelen beleid om mensen met een zorgvraag zolang mogelijk thuis te laten wonen (zie ook: Kenneth Gopal e.a. (2025). Primos-prognose 2025. Prognose van bevolking, huishoudens en woningbehoefte. ABFresearch, 3 juli 2025). In de bevolkings- en woningbehoefteprognose heeft dit een ‘ophogend effect’ op de vooruit berekende vraag naar (zelfstandige) woonruimte.

Een gelimiteerde capaciteit in instellingen en tehuizen brengt met zich mee, dat van de sterk groeiende groep zorgbehoevende ouderen een steeds kleiner deel in een zorginstelling woonachtig zal zijn. Ouderen wonen steeds langer (zelfstandig) thuis, ook als er zorg nodig is. Omdat de komende decennia met de ‘dubbele vergrijzing’ en de sterke groei van het aantal hoogbejaarden, de vraag naar intensieve (verpleeghuis)zorg sterk zal toenemen, zal de beschikbare capaciteit steeds meer ingezet worden voor mensen die het meest hulpbehoevend zijn. Minder zware en lichtere vormen van zorg zullen meer en meer in de woning (nultreden, zorggeschikt), in nieuwe geclusterde, collectieve woonvormen voor zorgbehoevende ouderen of in de directe woonomgeving geboden worden.

[8]

Programma Wonen en zorg voor ouderen (2022). Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties / Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening, november 2022. Dit programma is door het Rijk opgesteld als uitwerking van de Nationale Woon- en Bouwagenda (maart 2022).

In dit programma zijn ‘zorggeschikte woningen’ omschreven als woningen, die zo zijn ingericht dat hier goed verpleegzorg geleverd kan worden. Dit maakt deze woningen ‘zorggeschikt’. Zorggeschikte woningen zijn zelfstandige woningen die ook onderdeel kunnen zijn van een geclusterde vorm waarin WLZ-zorg (Wet langdurige zorg) geleverd wordt voor bewoners. Om zorg te kunnen leveren is het van belang dat deze woningen of wooneenheden en de toegang hiertoe rolstoel- of rollatorgeschikt zijn, met voldoende ruimte bij de entree, in de toiletruimte en in de badkamer. Ook dient de woning brandveilig te zijn en te beschikken over een goede en stabiele internetverbinding voor domotica. De eerder gebruikte term ‘verpleegzorgplekken’ is vervangen door zorggeschikte woningen. Het scheiden van wonen en zorg houdt in dat er niet meer wordt uitgegaan van ‘plekken’, maar dat wonen centraal staat.

[9]

Bij de berekening van de gemiddelde huishoudensgrootte is de bevolking in instellingen en tehuizen buiten beschouwing gelaten.

Huishoudens - gemeenten - prognose 2026 (xlsx, 302 kB)

Huishoudens - regionaal - prognose 2026 (xlsx, 141 kB)

Huishoudens (type-leeftijd) - gemeenten - prognose 2026 (xlsx, 1.1 MB)

Huishoudens (type-leeftijd) - regionaal - prognose 2026 (xlsx, 500 kB)

Totalen - gemeenten - prognose 2026 (xlsx, 92 kB)

Vorige: 06. Veranderingen in leeftijdssamenstellingVolgende: 08. Brabanders met een migratieachtergrond

Over deze site

  • Toegankelijkheid
  • Cookies op deze site
  • Privacyverklaring
  • Informatiebeveiliging
  • Sitemap

Service

  • Contact
  • Bevolkingsprognose 2023

Bevolkings- en woningbehoefteprognose Noord-Brabant

Brabant wordt drukker, grijzer, diverser en telt steeds meer alleenstaanden. Tot 2050 komen er naar verwachting nog 300.000 inwoners bij. Om iedereen te kunnen huisvesten moeten er de komende tijd jaarlijks 13.500 woningen bijkomen.

Volg ons

  • LinkedIn
  • Instagram
  • Facebook
  • X
  • Threads
  • BlueSky
  • Mastodon
  • Whatsapp
  • Youtube
  • Podcasts