Zoeken

Een hogere grondwaterstand kan zorgen voor meer muggen, maar dat hoeft niet. Natuurbeheerders doen in ieder geval veel moeite om overlast door muggen te verminderen en te voorkomen. Ze zorgen voor zo min mogelijk rustplaatsen voor muggen en laten water zo veel mogelijk stromen, omdat muggen zich graag bevinden in stilstaand water.

Met het grondruilfonds Peelvenen van de provincie Noord-Brabant kan grond worden gekocht van of worden geruild met boeren die willen stoppen of verplaatsen. De grond kan daarna aangeboden worden aan anderen die werk willen maken van de ambitie van de gebiedsgerichte aanpak Vitale Peel. Denk aan boeren die natuurinclusief willen worden. Dit helpt om de opgaven in de Vitale Peel waar te maken.

De provincie Noord-Brabant financiert zelf het fonds vanuit haar Ontwikkelbedrijf. Hoe alles geregeld wordt in het fonds stemt de provincie af met de gebiedspartners.

Gronden die in en rond de Peelvenen liggen. Normaal gesproken is dit Brabantse grond. Maar als een grondeigenaar in zowel Brabant als Limburg grond heeft en alleen de volledige grond wil verkopen, kan dit zeker besproken worden binnen het grondruilfonds.

De bedoeling van het grondruilfonds Peelvenen is om van eigenaar te wisselen, meestal door grond te ruilen met andere stukken grond. Soms krijgt de grond dan een ander doel. Zolang de grond in het fonds zit, verandert er niets. Pas als iemand de grond krijgt, kan ook het doel veranderen. Grond in het fonds kan ook verhuurd worden.

Als je grond wilt verkopen in de Peelvenen, kun je contact opnemen met Stefan Haaij via [email protected]. Hij is coördinator grondverwerving bij de provincie Noord-Brabant.

Het grondruilfonds Peelvenen duurt ongeveer 10 jaar. De manier waarop grond nu wordt gebruikt, moet namelijk vaak in een bepaalde periode worden gestopt of veranderd. Soms moet huur daarbij worden gestart of beëindigd. Hier komen dan wetgeving en teeltseizoenen bij kijken. Dit kost tijd.

Beregening is soms nodig om de gewassen genoeg vocht te geven. Voor boeren is het vaak een laatste redmiddel, want beregening kost veel geld. Allereerst zal iedere boer proberen om zijn land en zijn gewassen van het noodzakelijke water te voorzien door slimme maatregelen te nemen om het land vochtig te houden. Denk aan stuwtjes in sloten of het verondiepen of dempen van sloten en greppels rond percelen, het actief onderhouden van de bodem of het opvangen van water in een reservoir. Zeker in droge tijden moeten de gewassen regelmatig water krijgen. Dit gebeurt zoveel mogelijk vroeg in de ochtend of laat in de avond. Daartussen kan wel 14 uur zitten waarin de zon nadrukkelijk schijnt. Dan is actieve beregening overdag soms noodzakelijk om de gewassen te beschermen. Het terugdringen van beregening in de directe omgeving van het Ulvenhoutse Bos is een van de maatregelen die we nu onderzoeken.

Verschillende boeren in het gebied zien het telen van paulowniabomen als een realistische optie. Paulownia hoeft na de opstart niet beregend te worden, groeit snel en is hardhout. Het telen daarvan biedt kansen in een markt waar in toenemende mate behoefte is aan biobased (bouw)materialen. In welke mate deze teelt ook vanuit ecologisch perspectief verantwoord is, is nog onderwerp van nader onderzoek en gesprek.

Aan het uitrijden van mest hangen strenge regels, waarop de overheid nadrukkelijk toeziet. Bemesten is toegestaan tussen grofweg februari en september: het zaai- en groeiseizoen. Het is bedoeld om de bodem van de noodzakelijke voedingsstoffen te voorzien waarop de gewassen gedijen. Dumping is niet toegestaan. Gebeurt dit wel, dan is er sprake van een milieudelict. Het aandeel van de lokale landbouw in het gebied op de stikstofneerslag in het Ulvenhoutse Bos is beperkt. De landbouw als geheel heeft wel een belangrijk aandeel in de totale stikstofneerslag.

Ja, er vindt monitoring plaats. Onder meer op het gebied flora en fauna, (grond)waterstanden en stikstof.