4 vragen aan Josette Dijkhuizen (Krachtbedrijf)

Waarom wil je Krachtbedrijf opschalen?

Josette: "Opschalen is niet makkelijk, maar wel van groot belang. Het is zowel een middel als een doel. Door Krachtbedrijf op te schalen wordt eerst het traject goedkoper. Als het traject goedkoper wordt, dan wordt krachtbedrijf zelfredzamer. En als krachtbedrijf zelfredzamer wordt, dan kan het nog meer mensen bereiken."

Wat maakt opschaling lastig?

In de afgelopen 5 jaar heeft Krachtbedrijf aantoonbaar succes gehad. Ondanks dat blijft het lastig om opschalingsfinanciering te vinden. Dat heeft verschillende redenen:

  • Slachtoffers van geweld die geschikt zijn als ondernemer, is een kleine doelgroep, waardoor ze verspreid over heel Nederland wonen. Financiering via gemeenten is daarom lastig.
  • Slachtoffers van geweld is geen populaire doelgroep.
  • Slachtoffers van geweld is een doelgroep met een complexe problematiek.

“Er rust nog steeds een taboe op (huiselijk) geweld", licht Josette toe. "Misschien juist wel omdat het zo dichtbij komt voor mensen. En ook voor de mensen zelf: ze zijn vaak getraumatiseerd, en schamen zich voor het misbruik. Daardoor komt financiering niet zo gemakkelijk beschikbaar. En daarbij; de normale aanpak voor re-integratie is niet voldoende voor deze doelgroep. Ze blijven daarom vaak langdurig in de bijstand, waardoor hun situatie alleen maar verslechterd. Tegelijkertijd is er bij de gemeente vaak geen geld voor een intensiever, langduriger, en daardoor duurder traject, zoals dat van Krachtbedrijf. Men wil korte trajecten met snel resultaat.”

Hoe probeer je de hobbels te overwinnen?

Josette experimenteerde op verschillende manieren met opschaling, allemaal gericht op het vergroten van de groepen en de effectiviteit, om het traject betaalbaarder te maken:

1. Regionale groepen:
“In het eerste experiment testten we met regionale groepen in plaats van lokale groepen: een groep binnen de provincie Noord-Brabant. Hoewel de groep goed functioneert, is duurzame uitbouw lastig, omdat we met veel verschillende partijen te maken kregen. In elke gemeente is weer iemand anders verantwoordelijk, en elke persoon moet opnieuw worden overtuigd van het belang en de effectiviteit van mijn aanpak. Dit kost erg veel tijd.”

2. Een andere man-vrouwverhouding:
“In het tweede experiment veranderden we de samenstelling van de groep: niet alleen vrouwen uit de opvang, maar gemengde groepen van mannen en vrouwen, ook komend vanuit andere vormen van geweld. Mijn aanname was altijd dat vrouwen of mannen die mishandeld zijn door hun partner, extra gevoelig zijn voor het andere geslacht, wat persoonlijke groei belemmert. In dit experiment bleek echter dat een samengestelde groep van mannen en vrouwen ook goed kan gaan. Dit experiment is dus geslaagd, meer experimenten met een andere groepssamenstelling volgen.”

3. Bredere doelgroep:
“Het derde experiment ging om het verbreden van de doelgroep. De huidige doelgroep beperkt zich tot mensen die met geweld te maken hebben gehad, zoals in oorlogssituaties of huiselijk geweld. De trajecten voor deze doelgroep zijn zeer intensief; ze kosten veel tijd, geduld en investering om deelnemers duurzaam uit de bijstandsuitkering te laten uitstromen en zelfs dan lukt het niet altijd. Voor een andere groep kan het traject mogelijk worden verkort, waardoor deze goedkoper wordt. Dit verlicht ook de kosten voor de lange trajecten. Of een bredere doelgroep haalbaar is, onderzoeken we op dit moment.”

4. Digitale begeleiding
“Een 4e manier om de aanpak efficiënter te maken is digitalisering van het ondernemersprogramma. Een combi van online leren en offline workshops, coaching en bedrijfsbezoeken binnen het ondernemersprogramma werkt goed. Het één ondersteunt het ander en deelnemers kunnen op hun eigen tijd leren, hun bedrijfsplan invullen, en met elkaar chatten.  Dat laatste gebeurt echter minder dan we hadden verwacht. We onderzoeken momenteel of het onlineprogramma voor alle startende ondernemers kan worden ingezet.”

Lukt het je dankzij deze experimenten om verder op te schalen?

“Dat is nog niet duidelijk. Er is nog een wereld te winnen. In letterlijke zin: mijn droom om ook buiten Nederland te opereren, bijvoorbeeld in vluchtelingenkampen waar ik in de afgelopen jaren veel ben geweest. Maar ook figuurlijk: de constante worsteling om het thema van geweld te agenderen en steun vrij te maken om slachtoffers te helpen bij hun herstel.” Opschaling is naast een middel dus ook een doel om sociale impact te vergroten, waar Josette hard voor blijft vechten.

Contact

4 vragen aan Josette Dijkhuizen (Krachtbedrijf)

Reageer

Vul hier uw reactie in
Velden met een * zijn verplicht
  • Anti-spamvraag: 1+1=?

Reactiespelregels

Uw reacties op artikelen op deze site zijn meer dan welkom, maar we verwijderen reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn.
Wij tonen uw mailadres niet, maar gebruiken dit uitsluitend om u eventueel rechtstreeks te antwoorden.