Dorpsbewoners willen werken aan leefbaarheid

Project als in Esbeek is mede tot stand gekomen met provinciale subsidie.
Nu blijkt dat de 'pot' voor leefbaarheid kleine kernen zo goed als leeg is. Hopenlijk komt er snel een nieuwe 'pot', anders betekent dit dat de kernen welke er niet zo snel bij waren letterlijk en figuurlijk "achter het net vissen".
Nu is onze gemeente, Oirschot, ook al niet financieel zo daadkrachtig, dus de kans dat, als we onze oplegger gereed hebben, we door middel van co-financiering recht krijgen op provinciale subsidie toch aan een zijden draadje hangt. In het kort komt het hier op neer, dat een kern van een zogenaamde rijke gemeente gemakkelijker via co-financiering subsidie zal ontvangen, dan een kern van een armlastige gemeente. Wij hebben nagenoeg geen alternatief in onze kern om een externe co-financier te vinden, dus we zijn eigenlijk aan handen en voeten gebonden. Herkent iemand dit?, of weet iemand het 'ei van columbus 'te vinden? graag een reactie. Grts André, dorpsraadoostelbeers

De leefbaarheid van een dorp wordt grotendeels bepaald door de omgeving zoals, luchtvervuiling , ruimte en de natuur. Grote concentraties dieren vormen een bedreiging hiervoor alsmede de gezondheidvan de bevolking. Megastallen behoren minimaal op 5 km afstand van een woonkern te komen en dat betekent dat er in het dichtbevolkte Brabant geen plaats meer voor is, deze ruimte is er wel in o.a. Friesland en Groningen alsmede de diverse polders.

Kan een gemeente beslissen wat men moet verbouwen op agrarisch land?
Mag met teelt en natuur in elkaar laten vloeien?