Gemeenten en hulpverleningsinstanties moeten efficiënt, krachtig en professioneel samenwerken. Dat kan het beste in een landelijk stelsel van veiligheidsregio’s. In 2002 waren kabinet, gemeenten en hulpverleningsdiensten het daarover eens. Sindsdien is er hard gewerkt aan de vorming van veiligheidsregio’s, ook in Brabant, in het belang van de veiligheid van iedereen. De voorbereiding op de rampenbestrijding is een taak van de gemeenten. Het gezag over het optreden bij rampen berust bij de burgemeester; hij voert het opperbevel. Maar geen enkele gemeente kan bij een grote calamiteit alles zelf oplossen. Samenwerking is dus cruciaal, niet alleen bij de voorbereiding op rampen en crises, maar zeker als het er echt op aan komt.
Samenwerking
Een veiligheidsregio is een gebied waarin besturen en diensten op het terrein van brandweerzorg, rampenbeheersing, crisisbeheersing, Geneeskundige Hulpverlening bij Rampen (GHOR) en handhaving van de openbare orde en veiligheid nauw met elkaar samenwerken. Nederland kent 25 van deze veiligheidsregio’s. De indeling komt overeen met die van de politieregio’s. Brabant is verdeeld in drie veiligheidsregio’s: Veiligheidsregio Brabant-Noord, Veiligheidsregio Midden- & West-Brabant en Veiligheidsregio Zuidoost-Brabant
Korte lijnen
In elke regio is een veiligheidsbestuur verantwoordelijk voor de taken op het terrein van rampen- en crisisbeheersing. Het bestuur bestaat uit alle burgemeesters van een regio. Samen zorgen zij ervoor dat het idee achter de veiligheidsregio’s werkelijkheid wordt. Het gaat om korte lijnen, directe afstemming, meer samenwerking, meer daadkracht, een betere inzet van mensen en middelen, heldere bevoegdheden en minder bureaucratie. Zo kunnen de prestaties van de brandweer, de politie, de geneeskundige hulpverlening en de gemeenten verbeteren.